Про судьбу шумилинского хлеба и хлебозавода

Общество Экономика

Пра лёс шумілінскага хлеба і хлебазавода…
Даўно ходзяць у раёне чуткі пра  лёс шумілінскага хлебазавода, пра пературбацыі прадпрыемства…
Гісторыя хлебазавода бярэ пачатак з сярэдзіны 80-х гадоў 20 стагоддзя. Была ў яго  і пара росквіту, якую згадваюць некаторыя старажылы завода з настальгіяй і сумам, бо тая, як яны лічаць, прыстойная рэпутацыя завода даўно падмочана. Асабліва па якасці шумілінскага фармовачнага хлеба. Батон смачны, а чорны хлеб, як сцвярджаюць некаторыя скептыкі, ні ў якія вароты. Хаця, калі па праўдзе,  не ўсё так адназначна і проста.
Узгадваю дыялог у адным з шумілінскіх магазінаў. Адна жанчына просіць хлеб шумілінскай выпечкі. Прадавец   разводзіць рукамі: няма. “А навошта  вам шумілінскі?  – нібы апраўдваецца ён  і выкідвае “жалезны” аргумент: віцебскі вельмі смачны. Ні ў якое параўнанне з шумілінскім”. Пакупнік адмаўляецца, пакідае чаргу,  а ўслед яму скіраваны недаўменныя позіркі  прадаўцоў.
Гэты выпадак помню. Дарэчы, і самому мне шумілінскі чорны хлеб вельмі па гусце. Праўда, не кожны раз, але ніколі не пагаджуся з той думкай, што хлеб – “ні ў якія вароты”. Ён натуральны, без якіх-небудзь дабавак, з-за якіх віцебская ляпёшка  не чарсцвее, можа, і тыдзень, і два. Таму, як правіла, аддаю перавагу шумілінскай буханцы, а тым больш, калі раблю хлебны квас…
Вось такая прэлюдыя да тэмы, на якую вывелі самі  работнікі завода. Іх цікавіць далейшы лёс прадпрыемства. “Ніхто не гаворыць нам праўду, – абураецца ў тэлефоннай трубцы жанчына (яна просіць не называць яе прозвішча ў газеце). – Звальняцца, шукаць новую работу ці ўсё ж не спакушаць свой лёс? Хаця зарплата невысокая, аднак дзе ты знойдзеш у раёне больш грашавітую работу?!.”
Звязваемся  з   аддзелам прамысловасці райспажыўтаварыства (у аддзеле – два цэхі, адзін з іх па выпечцы хлебабулачных вырабаў, прасцей кажучы – хлебазавод). Начальнік аддзела В. М. Даундзяк сказаў, што завод стаіць, чакае вырашэння сваёй долі (гаворка адбылася 3 мая). Што чакае прадпрыемства, ён не ведае.
Каб праліць святло на праблему, адрасавалі некалькі пытанняў старшыні праўлення райспажыўтаварыства Л. С. Доктаравай.  Нядаўна рэдакцыя атрымала ад яе адказ, у якім паведамляецца, што за 2012 год аддзел прамысловасці райспажыўтаварыства  спрацаваў прыбыткова (прыбытак дасягнуў 224 мільёны рублёў). Праўда, цэх па разліву безалкагольных напіткаў у 2012 годзе не працаваў. Адзначана таксама, што на бягучы рамонт і рэканструкцыю вытворчых памяшканняў за апошнія тры гады было выдаткавана 225,3 мільёна рублёў. За адзначаны перыяд на хлебазаводзе асвоены шэраг новых відаў прадукцыі. З хлеба – гэта “Лучайскі”, “Сельскі”, “Іванаўскі” дыетычны, два віды батонаў, астатнія – кандытарскія вырабы. Сярод іх нямала адмысловых бісквітаў і мядовікаў, мучных прысмакаў, сухары з разынкамі, рулеты, кулічы, пернікі і інш. “Нашы вырабы карыстаюцца  попытам у насельніцтва, – паведамляецца ў адказе далей. – Адпускаецца прадукцыя і пабочным арганізацыям не толькі нашага раёна, а і вобласці. Зараз выпуск кандытарскіх вырабаў спынены ў сувязі з рамонтам печы”. Адзначана, што за 2012 год выпушчана і рэалізавана цэхам 706,3 тоны хлебабулачных і кандытарскіх вырабаў.
Хацелася б усё-такі развеяць трывогу работнікаў завода па далейшым лёсе прадпрыемства. Аднак ні пра аўкцыён, ні пра рэканструкцыю печаў канкрэтных адказаў рэдакцыя не атрымала. На чым спыняцца, пакажа час.  Хочацца, каб застаўся ў  раёне свой хлебазавод, але тады трэба зрабіць так, каб сюды прыйшло сучаснае абсталяванне. Каб не лапіць прарэхі, каб выпякаўся добры хлеб. Не горшы за віцебскі. Хаця, калі шчыра, віцябчане даўно і паспяхова занялі ў Шуміліне хлебную нішу, так што вярнуць страчанае будзе надзвычай цяжка!..
Мікалай ЯНЧЫН.
Надрукавана ў №38 ад 18.05.2013 г.



4 комментария по теме “Про судьбу шумилинского хлеба и хлебозавода

  1. Пытаньне вельмі старое… Здаецца ўжо вырашалася неаднаразова. Спадзяюся ў бліжэйшыя часы пасмакаваць шумілінскага печыва, пасьля вырашым ,)

  2. Слава богу что сейчас уже можно запросто купить свою персональную хлебопечку. И самое интерестное что хлеб в ней получаеться заметно вкуснее чем тот же витебский и шумилинский вместе взятые. Витебские к примеру батоны (что они туда бадяжат) резиновые. Шумилинский же хлеб (хоть типа и натуральный) при храненнии сразу становиться невкусным жестким и кислым. Многие бабки его за это и покупают (чтобы булку ели дети дольше). А в хлебопечке казалось бы вроде простой классический рецепт вода,мука,соль,сахар,дрожжи. И все отлично булка вкусная, нежная хранить можно 3 дня и не становиться кислой. И себестоимость ее вместе с электричеством в районе 4 тыс. И сразу возникает вопрос?? Что делают не так на заводах?? Понятно что халтурят, воруют и не соблюдают технологию и пичкают хлеб всякими улучшителями вкуса и разрыхлителями.

  3. Уважеамая Л.С. прос..ла последний отдел,который приносил прибыль и перекрывал вечные убытки райпо !!!! Если голова не работает-сидеть ей в вечной долговой яме!!!!
    А про то,что «на бягучы рамонт і рэканструкцыю вытворчых памяшканняў за апошнія тры гады было выдаткавана 225,3 мільёна рублёў»-врут и не краснеют !!!!!! Если в 2011 году и выделялись деньги на ремонт,то совсем не такие суммы и в итоге деньги выделенные на ремонт крыши исчезли в неизвестном направлении,крышу не отремонтировали-как текла так и течет,любую неисправность -«устраняйте сами как нибудь,т.к. денег нет» .Люди работают на голом энтузиазме !! Спасибо им огромное за это!
    Между прочим,сама Л.С.на заводе за последние 2 года была только 1(ОДИН)раз и то по своим личным нуждам……

  4. Відаць, дакаціліся…Калі дрэнь доля, то прадаваць і не думаць. Толькі хто купіць развалюху?

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *