Кволае суцяшэнне
Кволае суцяшэнне Ведаю не адну сям’ю, дзе жывуць без дзяцей. І звякуюць без іх, а той-сёй яшчэ і казырае, маўляў, без іх спакайней. Хоць пажывеш сабе на забаву і ўцеху. Што ж, як кажуць, кожнаму сваё. У кожнага свая клёпка ў галаве. Аднак жа як без іх, без тых, дзеля каго ўсё-такі жыве чалавек? Не […]
Продолжить чтение