Да першай настаўніцы ідуць з парадай Сафія Ісакаўна Пракапішка з райцэнтра нядаўна адсвяткавала свой 90-гадовы юбілей. Віншавалі родныя, суседзі, сябры. А яшчэ – былыя вучні. Іх у Сафіі Ісакаўны многа – педагагічны стаж былой настаўніцы налічвае амаль сорак гадоў. І сёння Сафія Ісакаўна рухавы і цікаўны чалавек. Яна чытае раённую газету “ад коркі да коркі”, […]
Продолжить чтение
Оперупаўнаважаны Іспянькоў Пасля тэрміновай службы Аляксей Іспянькоў выбраў для сябе прафесію міліцыянера. І не толькі таму, што ў нейкай меры натхніў на гэтую справу родны дзядзька, які ўсё жыццё прысвяціў службе ў міліцыі, і на якога хацелася быць падобным. Аляксей з дзяцінства паважаў людзей у пагонах, якія ратавалі жыцці іншых, абаранялі слабейшага, служылі Айчыне. А […]
Продолжить чтение
Афіцэрская дынастыя Жандаравых Дзень 23 лютага для ваеннай сям’і Жандаравых – асаблівы. Муж Валерый Іванавіч – палкоўнік, жонка Зінаіда Якаўлеўна – прапаршчык, дачка Наталля Валер’еўна – падпалкоўнік. “Гэта ва Узброеных сілах я па званню вышэйшы, – усміхаецца Валерый Іванавіч. – А ў сям’і афіцэра жонка мае на адно званне вышэй”. Бацька Валерыя Іванавіча ваяваў у […]
Продолжить чтение
Палкоўнік, кадравы афіцэр з баявым мінулым Ромас Канстанцінавіч Юхневічус з 1991 года жыве ў аграгарадку Башні. У яго багатая і цікавая біяграфія, у якой непарыўнай ніццю звязана служэнне Айчыне і сям’я. Ён – палкоўнік, кадравы афіцэр з баявым мінулым. Дзіцячыя мары і недзіцячая цвёрдасць Нарадзіўся Р. К. Юхневічус у Літве, непадалёк ад Вільнюса. У сям’і […]
Продолжить чтение
Многае ў жаночых руках. У жаночых руках – усё Антаніне Віктараўне Дарожкінай, тынкоўшчыку пятага разраду ДКУБП «Шумілінская ПМК-70», рашэннем аблвыканкама № 35 ад 26 студзеня 2013 года прысвоена ганаровае званне “Чалавек года Віцебшчыны”. Мяркуем, што нашым чытачам будзе цікава даведацца, чым жыве, што любіць, чаго чакае ад жыцця наш пачэсны зямляк. – Скажыце, як Вы […]
Продолжить чтение
Шчасце – гэта гармонія з сабой Прафесійную будучыню Ніны Уладзіміраўны Лузгіной, напэўна, перадвызначыў лёс. – У выпускным класе я ўсур’ёз захапілася матэматыкай, – успамінае Ніна Уладзіміраўна, – гэтаму паспрыяла мая настаўніца матэматыкі Валянціна Пятроўна Мачульская. Яна і параіла мне паступаць у Віцебскі педагагічны інстытут (зараз ВДУ імя П. М. Машэрава) на фізіка-матэматычны факультэт, і я […]
Продолжить чтение
І проста любіць жыццё Такое бывае нячаста, каб і праз дваццаць-трыццаць гадоў пасля заканчэння школы вучні памяталі дзень нараджэння свайго класнага кіраўніка, кожны год тэлефанавалі, прыязджалі. Вось менавіта так і склалася ў жыцці Надзежды Пятроўны Яршовай, былой настаўніцы Обальскай школы. Яна чалавек вельмі дабрадушны, здаецца, ад яе зыходзіць нейкая своеасаблівая цеплыня, той агеньчык, які запальвае […]
Продолжить чтение
Наша Эдзіта П’еха Прапаноўваць Ларысе Емяльянаўне Вільнеўскай стаць героем газетнай паласы, прысвечанай Дню пажылога чалавека, было, шчыра кажучы, няёмка. Але як тады, скажыце, пераканаць нашых жанчын і не толькі іх у тым, што зусім не гадамі мераецца жыццё, што сапраўды можна быць шчаслівым у любым узросце, што прыгажосць і бадзёрасць духу — прывілея не толькі […]
Продолжить чтение
Як слова ў сэрцы адгукнецца С. С. Тапешка і С. С. Раманоўская завіталі ў рэдакцыю раённай газеты, каб выказаць нязгоду і нават абурэнне публікацыяй урыўка з кнігі Мікалая Мароза “Папялішча – не тлен”, які быў змешчаны пад загалоўкам “Была і ў Сіпко свая галгофа…” “Наш бацька, Сяргей Мацвеевіч Тапешка, не працаваў у 1938 годзе ў […]
Продолжить чтение
Вайна раскідала па свеце У час наведвання 17 ліпеня г. г. Шумілінскага гісторыка-краязнаўчага музея Марыя Домбек (Галіна Булахава) з болем згадвала пра тыя жахі, якія выпалі ў гады вайны на яе долю і на долю яе сям’і… Разам з ёй супрацоўнікі музея ветліва сустракалі і яе сямейнікаў – мужа Іосіфа Хёрла, дачок Катрыну і Караліну, […]
Продолжить чтение
“Школай жыла. Дзякуючы мужу і свекрыві” Чалавек любіць увагу. Любіць, каб помнілі, які след ён пакінуў на зямлі. Упэўнены: не забываюць былыя вучні Таццяну Аляксандраўну Марозаву, што яна зрабіла ў свой час для іх сталення, узмужнеласці, як настойліва і цярпліва вучыла іх фізіцы і матэматыцы. І не толькі былыя вучні — тыя маладыя настаўніцы, якіх […]
Продолжить чтение
Жанчына. Анатомія шчасця Бадай, ці не кожны з нас на нейкім этапе свайго жыцця прыкідвае, як усё б магло быць, калі б тады, у маладосці, прыйшлося выбраць іншы шлях, ступіць на іншую сцяжыну. Не сесці ў той самы трамвай, ці не паехаць вучыцца за сотні кіламетраў ад дома, выпадкова апынуцца побач зусім не з гэтым, […]
Продолжить чтение
«Галоўнае ў жыцці – сям’я» Зінаіда Радзівонаўна Верам’ёва з аграгарадка Амбросавічы падзялілася з намі радасцю – унук Аляксандр вярнуўся з арміі. Жанчына з асаблівым гонарам дастае з канверта фотаздымак. Вось ён, яе Аляксандр, прыгожы, статны, падцягнуты. Гэта ён перадаваў бабулі прывітанні з арміі, віншаваў яе са святамі. На жаль, бачыцца прыходзіцца нячаста: усё ж Ленінградская […]
Продолжить чтение
«Я пражыла шчаслівае жыццё» Ёй сёння – 85, а яна жвавая і рухавая. Ёй – 85, а яна любіць жыццё і людзей самай шчырай любоўю. Ёй 85 – а яна не стамілася, не спынілася ў цікаўнасці і руплівасці. Сёння Кацярына Васільеўна Мацвеенка безапеляцыйна заяўляе: “Я пражыла шчаслівае жыццё. Я шчаслівая жанчына, маці, жонка. І калі […]
Продолжить чтение
“Наглядаў за намі злы немец Эшка” Раіса Прохараўна Гарбузава (дзявочае прозвішча Донава) заўсёды жаданы госць у Амбросавіцкай школе. Яе запрашаюць на класныя гадзіны, розныя патрыятычныя мерапрыемствы. Раіса Прохараўна добра помніць вайну, пакуты, сваё скалечанае дзяцінства. Перад яе вачыма застыў вобраз бацькі, Прохара Пракопавіча Донава, якога ў першыя дні вайны забралі на фронт. У дзіцячай памяці […]
Продолжить чтение