“Не люблю ружы, даспадобы рамонкі” Усё жыццё Марыі Дзмітрыеўны Красікавай звязана з Лаўжанскай школай. Яна вучылася ў гэтай школе, пасля заканчэння Віцебскага педагагічнага інстытута маладую настаўніцу матэматыкі і фізікі накіравалі сюды. Дваццаць гадоў Марыя Дзмітрыеўна была дырэктарам Лаўжанскай школы, а ўвесь яе педагагічны стаж – сорак год. “Добрая ў нас моладзь, – упэўнена сцвярджае педагог. […]
Продолжить чтение
Споведзь шчаслівай жанчыны А ў чым шчасце? Шчасце ў тым, каб жыць. Жыць, нягледзячы ні на што. Жыць з цвёрдай упэўненасцю ў тым, што тое, што не забівае, робіць цябе мацней. Жыць на поўную моц, з усіх сіл, да апошняй кропкі шчыра і па-сапраўднаму. Жыццё доўгае і вельмі рознае, але яно тваё, падоранае табе лёсам, […]
Продолжить чтение
Пра Пятровых і іх брыльянты 7 лістапада Віктар Яфімавіч і Юлія Аляксееўна Пятровы з Шуміліна адзначылі 60 год сумеснага жыцця, брыльянтавае вяселле. У святочны дзень 7 лістапада 1954 года ў вёсцы Старыновічы спраўлялі вяселле, гулялі, як водзіцца, усёй вёскай, маладых везлі на кані. Маладая была ў паркалёвай сукенцы, у фаце і вяночку з васковых кветак, […]
Продолжить чтение
Ордэн за добры ўраджай лёну Уладзімір Іванавіч Скірман з вёскі Лялюгі – ветэран працы. Ён узнагароджаны ордэнам “Знак пашаны”, юбілейнымі медалямі. Уладзімір Іванавіч – чалавек вельмі спакойны, памяркоўны, вынослівы і працавіты. Працоўны стаж яго бярэ пачатак пасля Вялікай Айчыннай вайны. Яшчэ хлопчыкам ён пачаў працаваць у паляводстве. «У Лялюгах быў калгас імя Куйбышава, – успамінае […]
Продолжить чтение
“Веласіпед новы – цяпер я лятаю” Напэўна, сацыяльны работнік павінен быць спрытным і энергічным – каб усё паспець; памяркоўным, умелым і мудрым – каб дагадзіць кожнаму з састарэлых. Названых рыс характару не займаць Веры Леанідаўне Конышавай з в. Пабеда. У адрас гэтага сацыяльнага работніка паступае шмат падзяк ад вяскоўцаў. “Вера Леанідаўна добра спраўляецца са сваімі […]
Продолжить чтение
“А вы заўтра прыйдзеце да нас?” “Добрай раніцы, Танечка! Прывітанне, Ванечка!” – кожны дзень сустракае сваіх дзетак (а іх у групе не менш 20 чалавек) Алена Мікалаеўна Красоўская, выхавальніца шумілінскага ясляў-сада № 1. Трэба мець вялікую смеласць, каб узяць на сябе такую адказнасць – выхоўваць чужых дзяцей. Такую нялёгкую сцяжыну абрала Алена Мікалаеўна, якая дзяўчынай […]
Продолжить чтение
“На маіх вачах выраслі тры пакаленні” Дзеці яе называюць не інакш, як цёця Іра. Яе лагодны голас і ўсмешка падабаюцца нават самым маленькім. І цёця Іра да кожнага з маленькіх пацыентаў, што прыходзяць на лячэнне ў дзіцячую кансультацыю, умее знайсці падыход. Дзеці з задавальненнем мераць тут рост, вагу і нават тэмпературу. Гутарка – пра медрэгістратара […]
Продолжить чтение
Рэйсавыя будні Віктара Ляхава Напярэдадні прафесійнага свята карэспандэнт раённай газеты вырашыла зірнуць на жыццё вачыма вадзіцеля рэйсавага аўтобуса і расказаць пра ягоны рабочы дзень. “Ехаць у рэйс рэкамендую з Віктарам Леанідавічам Ляхавым, – параіў начальнік аўтастанцыі Шуміліна М. Л. Багданаў. – Яму, як аднаму з лепшых вадзіцеляў, сёлета даверылі новы ПАЗ. Да таго ж, кіраўніцтва […]
Продолжить чтение
Гаспадыня склада Колькі помню, а ў “Сіроцінскім” нязменна працуе Таццяна Іванаўна Лявонава. Так, у гаспадарцы яна без малога трыццаць гадоў. Пачынала з вагаўшчыцы, ініцыятыўную і спрытную дзяўчыну заўважыла тагачасны кіраўнік гаспадаркі Ганна Мікалаеўна Атрахімовіч. Яна і прызначыла Таццяну Іванаўну ў 80-я гады гаспадыняй саўгаснага склада. Таццяна Іванаўна знаходзіць агульную мову і з рабочымі, і са […]
Продолжить чтение
Не вярнуўся з палону… Такіх, як герой нашага расказу, было шмат. Кожны, хто ехаў на фронт, спадзяваўся на свой літасцівы лёс, верыў, што выжыве і вернецца шчаслівы дамоў. Верыў у шчаслівую сваю планіду і Ягор Ляшчоў з вёсачкі Башні Пагарэлаўскага сельсавета, Сіроцінскага (Шумілінскага) раёна. Яшчэ ў даваенным 39-ым ён быў прызваны ў рады Чырвонай […]
Продолжить чтение
Слухайце новы выпуск раённага радыё. у выпуску: анатомія тыдня: чым жыла Шуміліншчына ад панядзелка да пятніцы; прайшла сустрэча кіраўніцтва раёна з маладымі спецыялістамі. Мы пабывалі на мерапрыемстве; чаго сёння павінны баяцца вадзіцелі, і што расказвае крымінальная хроніка; анонсы, аб’явы і многае іншае з падрабязнасцямі. [podcast]http://www.shumilino.by/wp-content/uploads/2014/10/10-okt.mp3[/podcast]
Продолжить чтение
“Сустракаюся з кнігай, як з жывой істотай…” Прачытаў фразу: “Кніга не здрадзіць: яна – твой сябар” і парадаваўся за таго, хто гэтак трапна сказаў. Словы, па-мойму, крылатыя, у іх беззапаветная любоў да кнігі. Гэтак жа, на маю думку, самааддана любіць кнігу Людміла Мікалаеўна Грыгор’-ева. І па абавязку службы (яна 28 гадоў у бібліятэчнай справе), і […]
Продолжить чтение
А шчасце склалася з драбніц Гаспадара дома засталі за важнай справай: здрабняў на мясарубцы мяса на халадзец. “Не вельмі паважаю гародніну, для мяне лепш мясныя стравы, – шчыра прызнаўся Уладзімір Іванавіч Болсун. – Увогуле я лічу, што кухня – гэта больш мужчынская справа. А гатаваць прывык з самага дзяцінства. Бывала, бацькі пойдуць на работу, а […]
Продолжить чтение
“Дзеці павінны ўмець мысліць і наладжваць узаеміны” Гэта жанчына вельмі любіць дзяцей і ўжо 27 год працуе выхавальнікам у яслі-садзе №3. Напэўна, гэта і ёсць шчасце, калі твая работа – тваё прызванне. Ва ўсялякім разе Надзея Аляксееўна Сцяпанава ўпэўнена, што зрабіла правільны выбар, калі пасля школы паступіла ў педагагічнае вучылішча. Надзея Аляксееўна выхавала ўжо не […]
Продолжить чтениеМужчына, які ўмее трымаць слова Сапраўднага мужчыну заўжды бачна здалёк. Яго выдаюць немітуслівыя рухі, упэўненая хада і разважлівасць у суджэннях. Такія людзі, як правіла, дабіваюцца поспеху ў працы і аўтарытэту сярод калег і блізкіх. Яшчэ яны ўмеюць быць сапраўднай апорай у сям’і, вырасціць упэўненых у сабе, шчаслівых дзяцей. Уладзімір Міхайлавіч Мазейка ўпэўнены, што самая галоўная […]
Продолжить чтение