Фрузе Зяньковай споўнілася б 90… Час не спыніць. Як не знішчыць, не вытравіць з памяці людзей падзеі апошняй вайны, Вялікай Айчыннай. І хаця тых, хто са зброяй у руках, і не толькі, каваў Вялікую Перамогу, засталіся лічаныя адзінкі, памяць пра іх не меркне. Яна павінна балець у кожнага з нас, калі хочаце, ранай скразною […]
Продолжить чтение
СЯНЧУРА. Жанчына-легенда, жанчына-рэальнасць (Заканчэнне. Пачатак у №№ 86, 88) У 1977 годзе, напярэдадні святкавання 60-годдзя Вялікай Кастрычніцкай рэвалюцыі я дала заданне ідэолагам райкама партыі Трашкову і Пенінай скласці спісы ўсіх знакамітых землякоў Шуміліншчыны і павіншаваць іх са святам. Віншавальныя паштоўкі паслалі ўсім, хто нарадзіўся ў нашым раёне. Галіна Пеніна і Леанід Трашкоў прыйшлі да мяне […]
Продолжить чтение
Сянчура. Жанчына-легенда, жанчына-рэальнасць (Працяг. Пачатак у № 86) Для работнікаў бальніц, школ, устаноў, пенсіянераў ліміты на жыллё не выдзяляліся ні Мінскам, ні Масквой. Але як гэта растлумачыць людзям, што ім сказаць? Я паехала ў аблвыканкам да старшыні Пятра Яфімавіча Рубіса. Ён выслухаў мяне і кажа: “Масква не дае нам ліміты на будаўніцтва жылля, што я […]
Продолжить чтение
Сянчура. Жанчына-легенда, жанчына-рэальнасць “Якой павінна быць сапраўдная жанчына?”, – спытала я ў знаёмых мужчын. І пачула ў адказ: “Жаноцкай. Абаяльнай. Добрай. Працавітай. Чалавечнай. Усмешлівай. Мэтанакіраванай”. Такія вось патрабавальныя ў нас мужчыны. А ці магчыма наогул спалучыць усе гэтыя якасці ў адным чалавеку, іх не цікавіць. Хаця я ведаю такую жанчыну, яна сапраўды валодае ўсімі гэтымі […]
Продолжить чтение
Залатыя медалі і сярэбраны Зоя Іосіфаўна Карнакова можа гадзінамі расказваць пра свінаферму, якая калісьці была ў Лескавічах, і на якой яна адпрацавала сорак гадоў. Ды адпрацавала не абы-як, а старанна, сумленна. Па рашэнні галоўнага камітэта Выставы Дасягненняў Народнай Гаспадаркі за поспехі ў развіцці жывёлагадоўлі адну з лепшых свінарак Шумілінскага раёна ў 1979 і 1982 гадах […]
Продолжить чтение
А нявеста была ў ружовай сукенцы са штапелю Добрая гэта справа – кірмаш. На такія фэсты раней ладзіліся ў многіх вёсках раёна. Тут прадавалі тавар на розны густ, тут гучаў гармонік, было весела. І вельмі часта менавіта на кірмашы знаёміліся маладыя людзі, тут загараліся першыя іскрынкі кахання. Так было і ў сям’і Зінаіды Максімаўны і […]
Продолжить чтение
“А ўсё пачыналася з кракавяка” Марыя Антонаўна і Альберт Пятровіч Прыгуны жывуць разам 60-ты год. Яны ў Надзежыне старажылы. Як звілі тут сваё сямейнае гняздо амаль 60 год назад, так і сёння тут цёпла і ўтульна. Згадзіцеся, сёння нямнога сямейных пар, якім Бог дараваў такое шчасце – пражыць разам больш за паўстагоддзя ў міры і […]
Продолжить чтение
У яе наогул атрымліваецца жыць Кажуць, бог дае столькі выпрабаванняў, колькі можа вынесці чалавек. І калі ўжо здаецца, што далей ісці няма сіл, не здавайцеся, і выйсце абавязкова знойдзецца. Усім сваім жыццём Тамара Рыгораўна Мікулевіч пацвярджае гэта. А выпрабаванняў лёс ёй паслаў шчодра. Пачыналася ўсё добра. Яна з мамай жыла на Каўказе, там вывучылася на […]
Продолжить чтение
Космас – яго стыхія Галоўнаму навуковаму супрацоўніку НДІ касмічных сістэм імя А. А. Максімава – філіяла ФДУП “ДКНВЦ ім. М. В. Хрунічава”, Заслужанаму дзеячу навукі Расійскай Федэрацыі, Заслужанаму выпрабавальніку касмічнай тэхнікі, доктару тэхнічных навук, прафесару, правадзейнаму члену Расійскай акадэміі касманаўтыкі імя К. Э. Цыялкоўскага Чаплінскаму Уладзіміру Сцяпанавічу ў маі 2013-га споўнілася 80 гадоў. З гэтай […]
Продолжить чтение
“Я ўражана дабрынёй беларускіх людзей” Прафесія Святланы Сяргееўны Лісіцынай ніколі не давала ёй сумаваць. Геалогія вабіла загадкавасцю і рамантычнасцю. Больш за трыццаць гадоў па камандзіроўках, па гарах і палях у пошуках карысных выкапняў. Рабілі геалагічныя здымкі, абследавалі мясцовасць. Святлана Сяргееўна працавала на Чукотцы, у Магадане, Кіргізіі, Казахстане, на Калыме, у Запаляр’і і іншых кропках былога […]
Продолжить чтение
Такое доўгае, такое рознае жыццё Жыць доўга – гэта знаць, шмат ведаць, многае ўмець; жыць доўга – гэта бачыць шчасце дзяцей і ўнукаў, бавіцца з праўнукамі; жыць доўга – гэта разумець і цаніць кожнае імгненне, усведамляць каштоўнасць жыцця ў самых простых, натуральных яго праявах. Бог не кожнаму адмярае столькі, колькі выпала Ганне Рыгораўне і Уладзіміру […]
Продолжить чтение
Ордэн ўручалі ў Казахстане Павел Аляксандравіч Кляцкоў з вёскі Шыліна вельмі ганарыцца, што мае ордэн “Знак Пашаны” і медаль “За працоўную доблесць”. А ўручалі гэтыя важкія ўзнагароды сённяшняму ветэрану працы ажно ў Казахстане. “Быў энтузіястам, – усміхаецца Павел Аляксандравіч. – Хацелася асвойваць новыя землі, новую тэхніку. І ўвогуле зрабіць у сваім жыцці нешта значнае, за […]
Продолжить чтение
На юбілей – шакалад і духі Аліну Станіславаўну Казлоўскую ў Мішкавічах, напэўна, ведае кожны. Яна тутэйшы старажыл тут, нядаўна адсвяткавала сваё 85-годдзе, у свой час жанчына была ўдастоена ордэна “Маці-гераіні”, мае вялікую і дружную сям’ю. “Сям’я – самае важнае ў жыцці, – кажа жанчына. – Рознае здараецца з чалавекам, але важна, каб і ў радасці, […]
Продолжить чтение
Хадзіў юнак у штыкавую атаку… Глядзіш кіно, знятае ў 70-80-х гадах пра Вялікую Айчынную вайну, і ганарышся маладымі юнакамі і дзяўчатамі ваенных 40-х, верыш: калі малады юнак рвецца на фронт або ў партызаны – гэта не рэжысёрскі вымысел. Так яно, па ўсім відаць, і было. Гэта лішні раз пацвярджае жыццё Фёдара Іванавіча Карнілава з Шуміліна, […]
Продолжить чтение
Працаваў суткамі і будаваў новую хату У Леаніда Андрэевіча Скітова з вёскі Новае Сяло прыгожы і дыхтоўны дом. І стаіць ён на ўзвышшы, так што ніякае разводдзе яму не страшнае. Бачна, што дом пабудаваны з розумам, талковым будаўніком. А ім з’яўляецца сам гаспадар – Леанід Андрэевіч. Усё жыццё ён жыве ў Новым Сяле. З’язджаў адсюль […]
Продолжить чтение