З пачуццём трайнога свята Гордая пастава, непрыступны погляд. Па характары спакойны, справядлівы і ініцыятыўны, не кідае слоў на вецер. Моцны духам, псіхалагічна ўстойлівы ў любых сітуацыях і гатовы да ўчынку. Ударыць чалавека можа толькі ў выключных выпадках, калі ёсць пагроза жыццю. Калі блізкі чалавек трапіў у бяду і яму патрэбна дапамога, зробіць усё, што ў […]
Продолжить чтение
“Чалавека трэба паважаць” Леанід Вячаслававіч Пагарэльскі свой працоўны шлях пачаў у 1962 годзе электраманцёрам у калгасе імя Кутузава на Сенненшчыне. Маладога работніка заўважылі, прынялі ў партыю, накіравалі ў Магілёўскую савецка-партыйную школу. “Гэта навучальная ўстанова поўнасцю змяніла маё жыццё, – упэўнена сцвярджае Леанід Вячаслававіч. – У савецка-партыйнай школе былі вельмі моцныя выкладчыкі, якія рыхтавалі кадры менавіта […]
Продолжить чтение
Брыгадзір фермы і даярка Маладая, усмешлівая, ініцыятыўная, з энтузіязмам бярэцца за любую справу і з годнасцю яе выконвае – так ахарактарызавалі ў КУСГП “Ульскі” аператара машыннага даення Зінаіду Аляксандраўну Скрыпелёву. За працавітыя рукі, стараннасць і шчырыя адносіны да работы калектыў гаспадаркі выбраў жанчыну на раённую Дошку гонару. Зінаіду Скрыпелёву засталі на рабочым месцы на ферме […]
Продолжить чтение
Жыццё навобмацак Ужо некалькі год Зоя Аляксандраўна Кіслова нічога не бачыць. Можа разлічыць хіба толькі святло і цемру. Былая настаўніца сёння жыве з дачкой, без штодзённага клопату і догляду якой ёй проста не абысціся. Зрок губляўся паступова. Глаўкома, катаракта, чатыры аперацыі… Пакуль яшчэ крыху бачыла, сама запісвала свае вершы. Расказвае, што брала лінейку, вялікі сшытак […]
Продолжить чтение
Яе шчасце – у дзецях Кожны шчасце разумее па-свойму. Людзі ганяюцца за ім, робяць усё магчымае, каб быць шчаслівымі. Раіса Іванаўна Куксіна з Полькавіч лічыць, што яе шчасце – у сям’і і дзецях. Разам з мужам Васілём Рыгоравічам выхавалі чатыры дачкі і тры сыны. Мнагадзетную маці неаднаразова ўзнагароджвалі: яна мае два медалі Мацярынства першай і […]
Продолжить чтение
Сэрца сям’і – маці 15 лістапада спаўняецца 90 год нашай маці – Кацярыне Васільеўне Мацвеенка. Хацелася б ад усяго сэрца павіншаваць яе з днём нараджэння, пажадаць здароўя, прыемных падзей і доўгіх гадоў жыцця. Кацярына Васільеўна з кагорты тых жанчын, пра якіх можна пісаць кніжкі, якія заслугоўваюць павагі і ўслаўлення. Яна з’яўляецца ветэранам Вя-лікай Айчыннай вайны […]
Продолжить чтение
“Вёска – гэта маё” Прозвішча Валерыя Віктаравіча Шэдзько, механізатара СФГ “Раднік”, не першы раз занесена на раённую Дошку гонару. За 20 год працы Валерый Віктаравіч зарэкамендаваў сябе адказным і надзейным работнікам, які працуе шчыра і сумленна. “Вёска – гэта маё, – упэўнена сцвярджае В. В. Шэдзько. – Любоў да сялянскай працы ў мяне ад бацькі, […]
Продолжить чтение
Да тэхнікі ставіцца беражліва З Валерыем Уладзіміравічам Сладкім з КУСГП “Сіроцінскі” сёлета неаднаразова сустракаліся і на корманарыхтоўцы, і на жніве. Вопытны механізатар (у гаспадарцы працуе трыццаць гадоў) на працягу года падчапляе да свайго трактара касілку, варушылку, прычэп ці прэс – усё залежыць ад таго, якую работу трэба выконваць. І ўсюды Валерый Уладзіміравіч спраўляецца з годнасцю. […]
Продолжить чтение
На дарозе – і зімой, і летам Дарожных рабочых не цікавяць прагнозы сіноптыкаў: надвор’е мала карэктуе іх планы па добраўпарадкаванні дарог. Вецер, дождж, снег – яны на вуліцы, на дарозе. І гэта сапраўды няпростая і важная праца, вартая прызнання. Іван Юльянавіч Булах, дарожны рабочы ДРБУ № 204, прадстаўляе прадпрыемства на раённай Дошцы гонару. Таму што […]
Продолжить чтение
Ён прывозіць нам хлеб Віктар Мікалаевіч Шмарын ужо шмат год працуе вадзіцелем у райспажыўтаварыстве. Ацаніўшы яго прафесійныя і чалавечыя якасці, калектыў прадпрыемства вылучыў калегу на раённую дошку гонару. За рулём аўтамабіля з надпісам “Хлеб” Віктар Мікалаевіч калясіць па обальскай зоне, дастаўляючы самы запатрабаваны прадукт да людзей. Ён строга сочыць за спраўнасцю свайго 26-гадовага аўтамабіля, сам […]
Продолжить чтение
Жыццё прысвечана любові Надзяляючы некага з людзей вялікім сэрцам, Бог ускладае на гэтага чалавека асаблівыя надзеі. У іх такі запас дабрыні, міласэрнасці і спагады, што хопіць адагрэць не адну засмучаную пакутлівую душу. Нехта нават засумняваецца, а ці бывае так, ці здатны наогул чалавек у наш жорсткі, такі несентыментальны і бескампрамісны час думаць не толькі пра […]
Продолжить чтение
У Непаротах знайшлі другую радзіму Людмілу Вітальеўну і Анатоля Пятровіча Мацак, іх нявестку Алёну і ўнукаў Арцёма і Ілону засталі за важнай справай – яны капалі бульбу. “Мы карэнныя ўкраінцы. Прызнацца, і думаць не думалі, што некуды прыйдзецца пераязджаць жыць, – расказала Людміла Вітальеўна. – З дома выгнала вайна. Мы жылі ў сяле Канавалава, якое […]
Продолжить чтение
Па доўгай дарозе жыцця Калі ты святкуеш 90-гадовы юбілей, значыць, усявышні вырашыў, што ты гэта заслужыў. Значыць, ты правільна жыў, правільна думаў, займаўся добрымі справамі, прыносіў карысць людзям. Гэта як экзамен перад сусветам, які ты здаў на выдатна. Выгадаваць дзяцей, папесціць унукаў, дачакацца праўнукаў – гэта вялікае шчасце, гэта напоўненасць жыцця, пра якую можна толькі […]
Продолжить чтение
“Песня заўжды была маёй спадарожніцай” 15 верасня літаратурна-музычная гасцёўня “Крыніца” сабрала ў раённай бібліятэцы шмат гасцей, якія прыйшлі, каб павіншаваць з важкім юбілеем ветэрана педагагічнай працы лідара ветэранскай арганізацыі раёна Кацярыну Фамінічну Палоўнікаву. Вечар-партрэт “Мае гады – маё багацце” ў гонар жанчыны быў напоўнены прызнаннем, цёплымі віншаваннямі, морам кветак і добрымі песнямі. Кацярына Палоўнікава нарадзілася […]
Продолжить чтение
“Прамаўчаць, калі хочацца пакрыўдзіць” Разам з артыстамі аўтаклуба раённага цэнтра культуры мы завіталі да Ніны Дзмітрыеўны і Ільі Іванавіча Есіпавых ў вёску Гаравыя Обальскага сельсавета. Нагода была важкай – 50-годдзе сумеснага жыцця. Артысты аўтаклуба віншавалі Есіпавых з залатым вяселлем, дарылі ім любімыя песні маладосці. “50 гадоў – невялікі адрэзак жыцця, мы не заўважылі, як хутка […]
Продолжить чтение