Вёска Вішня і яе адзіная гаспадыня Ёсць на Обальшчыне маленькая вёсачка з прыгожай назвай Вішня. Не вёска, а хутчэй хутар, бо жыве там усяго адзін чалавек – 89-гадовая Ганна Сяргееўна Штукіна. Ад Рашэтнікаў, дзе прыпыняецца рэйсавы аўтобус, па гравійнай дарозе ехаць яшчэ кіламетраў пятнаццаць. Дзесьці там, за Чаронкай, сярод лесу, на ўскрайку балота знаходзіцца Вішня. […]
Продолжить чтение
Парасят выпойвала праз соску Людміла Васільеўна Маркіянава з вёскі Непароты – ветэран працы. У свой час была перадавой свінаркай калгаса “Праўда”, узнагароджана знакам “Ударнік камуністычнай працы”. У 70-ыя гады ў Непаротах была свінаферма, дзе і працавала Людміла Васільеўна. “Усяго там знаходзілася дзве з паловай тысячы свіней, – згадвае жанчына. – Тады калгасам кіраваў Мікалай Пятровіч […]
Продолжить чтение
У роднай вёсцы і душа маладзее Старэйшая жыхарка вёскі Сосніна Вера Андрэеўна Угнявёнак адсвяткавала на мінулым тыдні сваё 80-годдзе. Дэлегацыя на чале з намеснікам старшыні райвыканкама І. І. Шалахавай прыехала ў в. Прыазёрная (тут Вера Андрэеўна зімой жыве ў дачкі), каб павіншаваць жанчыну з шаноўным юбілеем. В. А. Угнявёнак сустрэла гасцей бадзёрым настроем, усмешкй. Вельмі […]
Продолжить чтение
За шчасцем – на рэйсавым аўтобусе 50 гадоў таму, 26 лютага 1966 года ў Лаўжанскім сельвыканкаме ўзялі шлюб Генадзь Панкратавіч і Ганна Дарафееўна Юрчанкі з вёскі Добрына. З таго часу муж і жонка і ў радасці, і ў горы былі разам: працавалі, выхоўвалі дзяцей. Па жыцці пранеслі каханне, клопат, узаемаразуменне. І сёння дзеці і ўнукі […]
Продолжить чтение
Танкіст, меліяратар і добры сем’янін Работнікі прадпрыемства меліярацыйных сістэм прасілі напісаць пра ветэрана працы, былога дырэктара ПМС, талковага гаспадара і сем’яніна, шчырага і душэўнага чалавека Валерыя Леанідавіча Філіпава. І нагода для гэтага важкая – у лютым ён адзначыў 70-гадовы юбілей. Даўні сябар раёнкі (газету выпісвае амаль паўстагоддзя) сустрэў нас у добрым настроі. Такі ж аптыміст, […]
Продолжить чтение
На жыццёвай дарозе Тамара Пятроўна Мончык крыху сумелася і расхвалявалася, калі павіншаваць яе з асабістым юбілеем завіталі прадстаўнікі ўлады. Але ж такую ўвагу яна заслужыла сваёй стараннай шматгадовай працай у раённым Савеце дэпутатаў, у райкаме партыі, у райвыканкаме і на грамадскай рабоце. Гэта падкрэсліла ў сваёй віншавальнай прамове старшыня раённага Савета дэпутатаў І. М. Новікава. […]
Продолжить чтение
Пад шчаслівай зоркай Напісаць пра Леаніда Уладзіміравіча і Людмілу Паўлаўну Шумілавых з аграгарадка Башні параілі мясцовыя жыхары. “З гэтых працалюбівых людзей заўсёды бяром прыклад, у іх ля дома ўзорны парадак, – кажуць суседзі. – Наогул, ідэальная пара”. Зразумела, пасля такой характарыстыкі нам захацелася сустрэцца з Шумілавымі. Людмілу Паўлаўну засталі на мясцовай ферме – яна больш […]
Продолжить чтение
Адкрываем рубрыку: музейны экспанат Сёлета Шумілінскі гісторыка-краязнаўчы музей адзначае сваё 30-годдзе. За гэтыя гады яго збор перавысіў 11,5 тысячы адзінак. Для наведвальнікаў выстаўлена толькі невялікая частка, што адпавядае канонам музейнай практыкі. Таму супрацоўнікі музея вырашылі праз газету пазнаёміць нас з найбольш каштоўнымі экспанатамі. І першая публікацыя прысвечана юбіляру, знакамітаму земляку, удзельніку Вялікай Айчыннай вайны, заслужанаму […]
Продолжить чтение
“Мая краіна – мой гонар” З сарака двух гадоў працоўнага стажу Анатоль Еўстаф’евіч Ігнацкі дваццаць два гады ад-працаваў у Раёне электрычных сетак. Зараз – на пасадзе механіка РЭС. Анатоль Еўстаф’евіч адказвае за пятнаццаць адзінак тэхнікі, яе спраўную работу. Зразумела, адказвае і за вадзіцеляў. Вадзіцелі добра ведаюць, што “неяк” альбо “як-небудзь” з Анатолем Еўстаф’евічам не пройдзе, […]
Продолжить чтение
Старажыл прадпрыемства Хто-хто, а Кацярына Іосіфаўна Карпава, старшы майстар Шумілінскага цэха ААТ “Малако”, ведае пра сваё прадпрыемства літаральна ўсё. Справа ў тым, што пасля заканчэння Чэхаўскага механіка-тэхналагічнага каледжа яна была размеркавана працаваць на Шуміліншчыну, дакладней, на масласырзавод, які ў 70-я гады працаваў у Лескавічах. Кацярына Іосіфаўна згадала, як яе ў снежні 1975 года перавялі на […]
Продолжить чтение
Калі стараюцца абодва – будзе дабрабыт Яна – стрыманая і сціплая, ён – вясёлы і задорны, гаварун і жартаўнік. І ім добра разам, яны жывуць у гармоніі і шчасці вось ужо больш за сорак гадоў. Гаворка пра Людмілу Рыгораўну і Міхаіла Ільіча Івановых з вёскі Непароты. Івановы расказалі, што не спраўлялі рубінавае вяселле (сорак год […]
Продолжить чтение
Сакрэт сямейнага шчасця Гусаравых Знаёмячыся з жыхарамі нашага раёна, у большасці сваёй застаешся задаволеным, што на Шуміліншчыне нямала дружных сем’яў, дзе паважаюць старэйшых, беражліва і патрабавальна адносяцца да выхавання дзяцей. Удвая прыемна, калі муж з жонкай могуць пахваліцца зайздросным сямейным стажам. Як, напрыклад, Зоя Дзянісаўна і Рыгор Апанасавіч Гусаравы з вёскі Дабея. “Сёлетні год для […]
Продолжить чтение
З пачуццём гумару і жыццёвай сілай Адкуль браць жыццёвыя сілы, калі за плячыма 90 год? Цікава, што думае, як адчувае сябе чалавек, які, жывучы сваё ўласнае жыццё, назіраў за тым, як мяняюцца эпохі, норавы, погляды… Раіса Міхайлаўна Бяззубенка нарадзілася ў Тамбове. 16-цігадовай дзяўчынкай, калі пачалася Вялікая Айчынная, пайшла працаваць на ваенны завод. Успамінае, што для […]
Продолжить чтение
Сям’я – гэта праца, сям’я – гэта шчасце Хутка споўніцца 55 гадоў, як Ніна Казіміраўна і Сцяпан Антонавіч Аглушэвічы з вёскі Мішкавічы дзеляць разам радасці і нягоды. Адсвяткаваць ізумруднае вяселле, пражыць больш за паўсотню гадоў разам – гэта вялікае шчасце, лічаць Аглушэвічы. Яны задаволены сваім лёсам. Прызналіся, што абодва па характары аптымісты: ніколі не мелі […]
Продолжить чтение
Па дарозе свайго жыцця Што чалавек, то лёс. У аднаго дарога жыцця – лёгкая, роўная, бы аўтамагістраль. Па ёй камфортна імчаць, пра ўсе перашкоды і нязручнасці загадзя папярэджваюць дарожныя знакі. У іншага гэта дарога – звілістая, непрадказальная, з мноствам паваротаў і выбоін. Вось і нядаўна давялося пазнаёміцца з жанчынай, біяграфію якой не ўмесціць ніякі газетны […]
Продолжить чтение