Яна неўміручая, яна жывая Час няўмольны, ён немінуча аддаляе нас ад вайны, якая прынесла шмат нягод, прынесла гора, слёзы і кроў. І чым далей Вялікая Айчынная, тым больш палкай павінна быць наша любоў да тых, хто не шкадаваў свайго жыцця ў імя сённяшняй шчас-лівай долі. Аднак змяняюцца пакаленні, паступова прытупляецца памяць, нашы дзеці і ўнукі […]
Продолжить чтение
“З Германіі адзін ліст да таты і дайшоў…” У Таццяны Уласаўны Палісадзінай з Шуміліна доля была нялёгкай. З самага дзяцінства, з малых гадоў, калі памерла матуля. Тата не стаў доўга маркоціцца і прывёў у хату другую жанчыну. Мачыха маленькую Танюху неўзлюбіла адразу: не давала паесці, загружала работай так, што не хапала часу на ўрокі. Праўда, […]
Продолжить чтение
Выбіў шыбу і выцягнуў бабулю Вадзіцель КУСГП “Ульскі” Сяргей Васільевіч Будневіч, які жыве ў вёсцы Ілава, той студзеньскай раніцай, як звычайна, прачнуўся рана. Здзівіў нейкі шум і трэск на вуліцы. Глянуў у акно: нават праз напалову замёрзлае шкло ўбачыў вогненнае зарава. Гарэла хата адзінока пражываючай састарэлай суседкі. Сяргей Васільевіч схапіў сякеру і кінуўся да палаючага […]
Продолжить чтение
Памяць, якая з гадамі не меркне… Гартаю альбом, у якім сабраны матэрыялы пра медыкаў раёна, што прайшлі праз суровае гарніла вайны. Сярод імён адно з самых, бадай, пачэсных у гэтай кагорце – імя Ганны Купрыянаўны Лосевай. Пра яе ў свой час пісалі газеты “Красная звезда” і “СБ”, ёй адведзены асобны артыкул у гісторыка-дакументальнай хроніцы “Памяць. […]
Продолжить чтение
Была вайна, было каханне… Гаспадыня была ў качагарцы, выглянула, усміхнулася шчыра, гасцінна, па-добраму. Запрасіла ў хату, вінавацячыся за сваю рабоча-гаспадарскую вопратку. Я расказаў ёй, Яўгеніі Сцяпанаўне Лапавухавай, па якой справе, і тая вынесла з залы свой медаль “Вязню нацызму”, яшчэ не распакаваны з цэлафанавага мяшэчка, некалькі юбілейных. — Вы не носіце свае медалі? — А […]
Продолжить чтение
А родныя васількі – у Казахстан У дом Ларысы Пятроўны Сафончык часта прыходзяць суседзі, родныя, знаёмыя. Прыходзяць нібыта на экскурсію. І хоць тут зусім не музей, але ўнікальных вырабаў, зробленых рукамі гаспадыні, багата. Гаворка пойдзе пра бісерапляценне. Раней, калі Ларыса Пятроўна працавала загадчыцай склада на прадпрыемстве меліярацыйных сістэм, на захапленні не хапала часу. “Неяк на […]
Продолжить чтение
Ён заўсёды лічыў сваім абавязкам дапамагаць іншым Ён прыйшоў на пасаду рэдактара ў 1966 годзе, калі аднавіўся Шумілінскі раён. Тады перад рэдактарам стаяла шмат няпростых задач. Трэба было ўзводзіць будынак рэдакцыі (у якім мы і зараз працуем), шукаць (а часта і самому вучыць) журналістаў, мацаваць у адзінае калектыў рэдакцыі і друкарні, напрацоўваць свой рэдакцыйны стыль, […]
Продолжить чтение
Тонкая работа Нават калі б Ніна Аляксееўна Сямёнава з аграгарадка Светласельскі сціпла прамаўчала пра свае работы, не заўважыць іх у доме жанчыны немагчыма. Вышытыя крыжыкам Божай Маці, Німфы, прыгожыя краявіды ў доме на самых ганаровых месцах. Гэта вынік карпатлівай работы працавітых рук. – Прыгатавала сваёй сяброўцы падарунак да дня нараджэння, – расказала Ніна Аляксееўна, запрашаючы […]
Продолжить чтение
Учора – флот, сёння – пасека Мікалай Ільіч Цуранаў – адзін з самых старэйшых жыхароў вёскі Гародна, ён размяняў дзевяты дзесятак. І ў гэтыя гады памяць мае зайздросную: згадвае і ваеннае басаногае дзяцінства, і гады тэрміновай службы, і цяжкія пасляваенныя гады. Мікалай Ільіч родам з Гародна. Пражыў тут усё жыццё, добра ведае мясцовых людзей – […]
Продолжить чтение
З багажом перажытага Да мужчын лёс менш прыхільны ў тым плане, што век іхні больш кароткі: у кагорце доўгажыхароў пераважаюць жанчыны. Прыемнае выключэнне — Арсеній Кірылавіч Курцоў з Обалі, якому на днях споўнілася 95. На выгляд ён не зняможаны жыццём, хаця перажыта нямала. Узяць хаця б вельмі балючыя раны — смерці сыноў Генадзя і Аляксандра. […]
Продолжить чтение
«Прызнацца, на сэрцы палягчэла» У пачатку гэтага тыдня жыхарка райцэнтра Ніна Іосіфаўна Гурына адзначыла свой 80-гадовы юбілей. Ніна Іосіфаўна – былая настаўніца пачатковых класаў, за плячыма – сорак гадоў педагагічнага стажу. Сярод галоўных якасцяў чалавека заўсёды цаніла сардэчнасць, уважлівасць, спачуванне. Цэніць і сёння. Яна – чалавек актыўны і нераўнадушны. Не можа сядзець склаўшы рукі, стараецца […]
Продолжить чтение
Даярка з «Баравінкі» Алена Аляксандраўна Кухарэнка, аператар машыннага даення СВК “Баравінка”, за добрыя вынікі ў працы вылучана на раённую Дошку гонару. Далёкі 1986 год. Муж вучыць Алену даіць карову. Як сама прызнаецца, баялася тады нават падысці да жывёлы, не ведала, з якога боку падступіцца. Так з усмешкай пачала размову з карэспандэнтамі раённай газеты аператар машыннага […]
Продолжить чтение
І залаты медаль – ад ВДНГ Пярвічная прафсаюзная арганізацыя райаграсэрвісу не забылася перад Днём сельскай гаспадаркі павіншаваць сваіх ветэранаў працы. Наведалі былую загадчыцу свінакомплексу Еўдакію Пятроўну Кавалёву, былую свінарку Зою Іосіфаўну Карнакову. “У Лескавічах была свінаферма на 120 галоў, – згадвае Е. П. Кавалёва. – У канцы 60-х пабудавалі комплекс, дзе вырошчвалі да чатырох тысяч […]
Продолжить чтение
“Тады вырашыў: абавязкова жыць!” Івану Антонавічу Жогалю з вёскі Гусінцы споўнілася дзевяноста гадоў. Важкі ўзрост. Шаноўны. Азіраючыся на пражытыя гады, юбіляр робіць выснову: усё жыццё жыў зусім не дзеля сябе – дзеля дзяцей і сям’і, дзеля свабоды і дабрабыту краіны. Але ён не крыўдуе на лёс, не скар-дзіцца, а ганарыцца, што зрабіў шмат карысных і […]
Продолжить чтение
“Герой працы” – наша гісторыя Былы работнік Обальскага керамічнага завода Мікалай Мікалаевіч Будневіч выпісвае раённую газету ўсё жыццё. На правах даўняга сябра мае поўнае права хваліць і крытыкаваць, даваць заўвагі. Напрыклад, хочацца ветэрану працы больш бачыць заметак пра жыццё-быццё роднага керамічнага завода. “А яшчэ люблю чытаць пра сельскую гаспадарку, – дадае Мікалай Мікалаевіч. – Параўноўваю […]
Продолжить чтение