Ад трапічных джунгляў да беларускіх гарызонтаў
Лета‑2026 падышло да свайго завяршэння, але гэта зусім не нагода для суму. Каляндарнае лета сыходзіць, пакідаючы нам гігабайты яркіх здымкаў, прыемныя ўспаміны і лёгкі загар. І для многіх жыхароў раёна яно стала, сапраўды, маленькім жыццём, часам адкрыццяў і падарожжаў, спаўнення запаветных мар.
«Экзатычная Азія»
Гэтым летам споўнілася мара Кацярыны ІВАНЕНКА, якая з дачкой лётала ў Кітай. Цікавасць да краіны ў Кацярыны з’явілася яшчэ ў студэнцкія гады. «Так атрымалася, што падчас вучобы ва ўніверсітэце мне давялося жыць у адным інтэрнаце з хлопцамі з Кітая. Мы пасябравалі, абменьваліся нацыянальнымі стравамі. Тады я паабяцала сабе, што калі-небудзь абавязкова пабываю ў іх на радзіме», – падзялілася яна. У Кітаі ім з дачкой спадабалася ўсё. Больш за ўсё ўразіла змена карцінкі за адзін дзень: раніцай прачынаешся пад шум мора і ідзеш на пляж з бірузовай вадой, днём паглыбляешся ў трапічныя джунглі, дзе прама над галавой растуць манга і какосы, а ўвечары аказваешся каля сцен будыйскага храма, размешчанага на скале. Пасля такой разнастайнасці, па словах Кацярыны, па вяртанні дадому ім некалькі дзён прыйшлося адвыкаць ад яркага і каларытнага Кітая.
Дар’я і Павел ТРАФІМАВЫ выбралі для сябе сёлета знаёмства з В’етнамам. Краіна прывабіла іх сваім падабенствам з Тайландам, у які пара закахалася ў мінулым годзе. «У В’етнаме вельмі смачная ежа, багацце морапрадуктаў і разнастайнасць экзатычнай таннай садавіны. Самае дарагое, за чым мы туды ляцелі, былі, вядома, новыя эмоцыі. Самым запамінальным момантам адпачынку стала экскурсія на Дзікі востраў, дзе практычна няма людзей. Мы жылі ў доміку на беразе мора з неверагодным відам. Яшчэ адным яркім адкрыццём стала сустрэча з жырафай. Нам пашчасціла яе пакарміць і нават зрабіць з ёй сэлфі».
«Каўказскі акцэнт»
Гасцінная Грузія стала выпадковым выбарам для адпачынку ў сям’і ВОЛКАВЫХ. Яўгенія і Дзмітрый звычайна аддаюць перавагу адпачынку на асабістым аўтамабілі ў Краснадарскі край, але сёлета ўдваіх адправіліся на аўтобусе ў Грузію. Шыкоўныя велічныя горы, мноства рэк і вадаспадаў, чыстае і цёплае мора вельмі ўразілі. «Краіна вельмі прыгожая, народ гасцінны. Вялікі плюс у тым, што па дарозе з аўтобуса можна больш уважліва разгледзець прыгожыя мясціны, а з экскурсій даведацца пра іх шмат цікавай інфармацыі, чаго не атрымалася б зрабіць пры паездцы на ўласным аўтамабілі. Мінусам былі частыя дажджы і вятры, але яны не азмрочылі нашы ўражанні пра краіну», – адзначыла Яўгенія.
Для сямейнага адпачынку сям’я Ірыны САЎЧАНКА абрала Абхазію, даверыўшыся расказам знаёмых пра яе ўнікальную прыроду. «Нас аднолькава вабілі ландшафты і няпростая гісторыя гэтай зямлі, дзе архітэктура царскіх часоў суседнічае са слядамі савецкага мінулага. Гэта дзіўнае месца: тут усё здаецца родным з-за адсутнасці моўнага бар’ера, але пры гэтым ты выразна адчуваеш сябе ў каларытным «замежжы», – расказала Ірына. Пераадольваць шлях у 2000 тысячы кіламетраў, са слоў гераіні, было няпроста, але цікава. Па шляху Саўчанкі знаёміліся з вядомымі расійскімі курортамі: Джубгай, Туапсэ, Сочы, Адлер. Абхазія іх сустрэла магутнымі горамі, бязмежным морам і прасторнымі пляжамі. Сапраўдным адкрыццём стала гара Мамзышха вышынёй 1873 метры. З яе назіральных пляцовак адкрываліся захапляльныя панарамныя віды ад Сочы да Сухумі. Чыстае горнае паветра, шум мора і вогненныя заходы на ўзбярэжжы выклікаюць жаданне калі-небудзь вярнуцца зноў.
«Класіка перазагрузкі»
Для сямейнага адпачынку сям’я Канстанціна і Таццяны МОНЧЫК выбралі турэцкую Аланню. «Другі год запар мы падарожнічаем вялікай кампаніяй разам з сябрамі. Такі адпачынак заўсёды праходзіць весялей і пакідае значна больш яркіх успамінаў. Мы вывучылі славутасці Аланні, ацанілі панарамы горада з двух’яруснай палубы карабля і выкупаліся ў адкрытым моры. Чысты адрэналін выпрабавалі, адправіўшыся на экскурсію: рафтынг, багі-сафары і палёт на зіплайне – гэта самы магутны выбух эмоцый за ўсю паездку!», – расказала Таццяна Мончык.
Змяніла маршрут дзеля Чырвонага мора сям’я Міхаіла і Кацярыны БЫКАВЫХ. «Першапачаткова мы планавалі сямейны адпачынак у ААЭ або Турцыі, але з-за магчымых пераносаў рэйсаў у апошні момант выбралі Егіпет. Краіна адразу ўзяла ў палон нас цёплым Чырвоным морам з яго фантастычным падводным светам, каралавымі рыфамі, дайвінгам і снорклінгам. Наш адпачынак з двума дачкамі перасягнуў усе чаканні: камфорт: зручны пералёт, мяккі вільготны клімат, атэль з выдатнай анімацыяй, шчырае добразычлівае стаўленне да турыстаў, багатая старажытная гісторыя краіны, унікальныя помнікі, бясхмарнае неба і хуткія экватарыяльныя заходы пакінулі самы цёплыя ўспаміны», – падзялілася Кацярына.
«Родныя гарызонты»
Натхняльным вопытам падарожжаў па роднай Беларусі падзялілася Анастасія МАЛАШОНАК. Летам вялікай і дружнай жаночай кампаніяй, з дзвюма дачкамі, сястрой і пляменніцамі, яны пад стук колаў цягніка і душэўныя размовы адправіліся ў Брэст. Горад паўстаў, як зялёны еўрапейскі горад, які гарманічна спалучаў у сабе манументальную ваенную гісторыю, старадаўнюю ўтульнасць і сучасны глянец. Сапраўдным адкрыццём года для Анастасіі стала Глыбокае. Гэты беларускі гарадок скарыў сваёй велічнай духоўнай спадчынай, унікальнымі саборамі з непаўторнай архітэктурай.
Рака Вята-аграгарадок Друя-Браслаў – адзін з беларускіх маршрутаў Юліі ШАБАНАВАЙ. «Звычайна з сям’ёй мы выбіраем месцы для падарожжаў па прынцыпе: месца, дзе былі раней і ў якое захацелі вярнуцца зноў, плюс новая лакацыя». Так вадаспад на рацэ Вята мы наведвалі летась і былі пад вялікім уражаннем. У Друі былі ўпершыню. Тут на невялікай плошчы размешчана больш за 20 турыстычных аб’ектаў. Браслаў зачапіў сваёй прыродай. Віды з назіральнай пляцоўкі «Маяк» бамбічныя. Гэта сапраўдны кемпінгавы рай і азёрны курорт», – падзялілася Юлія. Юлія з сям’ёй пабывалі яшчэ ў Мінску, Стоўбцах, Навагрудку і Гродне.
Лета сказала нам «бывай», але ж сезон падарожжаў доўжыцца круглы год. Наперадзе нас чакаюць залатая восень, заснежаныя схілы гор і зімовыя канікулы. Самы час адкрыць чысты ліст нататніка і пачаць планаваць наступны маршрут.
Дар’я ЧАПУРНОВА.
