Афіцэрскі доўг, асветлены сынавай усмешкай Мікалай Вячаславіч Шчарбіцкі жыве ў Мішкавічах з 1997 года. У яго багатая і цікавая біяграфія, у якой у адно цэлае перапляліся служэнне Айчыне і сям’я. Мікалай Вячаслававіч – маёр, кадравы афіцэр з баявым мінулым. З 2016 года М. В. Шчарбіцкі ўзначальвае раённую арганізацыю “Беларускага саюза ветэранаў вайны ў Афганістане”. Выпадковыя […]
Продолжить чтение
“Да дзірак зачытвалі “Маладую гвардыю” Сельскі бібліятэкар – на вагу золата. Ён умее добра прэзентаваць сваю працу, чытаць вершы, ствараць сцэнарыі, весці разнастайныя гурткі, супрацоўнічаць з рознымі ўстановамі. “А яшчэ – збіраць гісторыю свайго краю”, – дадае Аляксандра Андрэеўна Баранава, былы бібліятэкар Мікалаеўскай бібліятэкі. Жанчына займалася гэтай справай амаль дваццаць пяць гадоў. “Мікалаеўскі край, які […]
Продолжить чтение
Надзея Лук’янаўна Быкава: “Пра што я марыла, усё збылося” “Пра што вы кажаце, якія 90 год?”, – Надзея Лук’янаўна Быкава як сапраўдная жанчына ўзрост свой не прызнае. Хаця ў тым, што яна справіла такі важкі юбілей, сапраўды можна засумнявацца. Жанчына дэманструе востры розум, дасціпнасць, выдатнае пачуццё гумару, жвавасць, цікаўнасць да ўсяго, што адбываецца. Багаты жыццёвы […]
Продолжить чтение
З пачуццём трайнога свята Гордая пастава, непрыступны погляд. Па характары спакойны, справядлівы і ініцыятыўны, не кідае слоў на вецер. Моцны духам, псіхалагічна ўстойлівы ў любых сітуацыях і гатовы да ўчынку. Ударыць чалавека можа толькі ў выключных выпадках, калі ёсць пагроза жыццю. Калі блізкі чалавек трапіў у бяду і яму патрэбна дапамога, зробіць усё, што ў […]
Продолжить чтение
“Чалавека трэба паважаць” Леанід Вячаслававіч Пагарэльскі свой працоўны шлях пачаў у 1962 годзе электраманцёрам у калгасе імя Кутузава на Сенненшчыне. Маладога работніка заўважылі, прынялі ў партыю, накіравалі ў Магілёўскую савецка-партыйную школу. “Гэта навучальная ўстанова поўнасцю змяніла маё жыццё, – упэўнена сцвярджае Леанід Вячаслававіч. – У савецка-партыйнай школе былі вельмі моцныя выкладчыкі, якія рыхтавалі кадры менавіта […]
Продолжить чтение
Брыгадзір фермы і даярка Маладая, усмешлівая, ініцыятыўная, з энтузіязмам бярэцца за любую справу і з годнасцю яе выконвае – так ахарактарызавалі ў КУСГП “Ульскі” аператара машыннага даення Зінаіду Аляксандраўну Скрыпелёву. За працавітыя рукі, стараннасць і шчырыя адносіны да работы калектыў гаспадаркі выбраў жанчыну на раённую Дошку гонару. Зінаіду Скрыпелёву засталі на рабочым месцы на ферме […]
Продолжить чтение
Жыццё навобмацак Ужо некалькі год Зоя Аляксандраўна Кіслова нічога не бачыць. Можа разлічыць хіба толькі святло і цемру. Былая настаўніца сёння жыве з дачкой, без штодзённага клопату і догляду якой ёй проста не абысціся. Зрок губляўся паступова. Глаўкома, катаракта, чатыры аперацыі… Пакуль яшчэ крыху бачыла, сама запісвала свае вершы. Расказвае, што брала лінейку, вялікі сшытак […]
Продолжить чтение
Яе шчасце – у дзецях Кожны шчасце разумее па-свойму. Людзі ганяюцца за ім, робяць усё магчымае, каб быць шчаслівымі. Раіса Іванаўна Куксіна з Полькавіч лічыць, што яе шчасце – у сям’і і дзецях. Разам з мужам Васілём Рыгоравічам выхавалі чатыры дачкі і тры сыны. Мнагадзетную маці неаднаразова ўзнагароджвалі: яна мае два медалі Мацярынства першай і […]
Продолжить чтение
Сэрца сям’і – маці 15 лістапада спаўняецца 90 год нашай маці – Кацярыне Васільеўне Мацвеенка. Хацелася б ад усяго сэрца павіншаваць яе з днём нараджэння, пажадаць здароўя, прыемных падзей і доўгіх гадоў жыцця. Кацярына Васільеўна з кагорты тых жанчын, пра якіх можна пісаць кніжкі, якія заслугоўваюць павагі і ўслаўлення. Яна з’яўляецца ветэранам Вя-лікай Айчыннай вайны […]
Продолжить чтение
“Вёска – гэта маё” Прозвішча Валерыя Віктаравіча Шэдзько, механізатара СФГ “Раднік”, не першы раз занесена на раённую Дошку гонару. За 20 год працы Валерый Віктаравіч зарэкамендаваў сябе адказным і надзейным работнікам, які працуе шчыра і сумленна. “Вёска – гэта маё, – упэўнена сцвярджае В. В. Шэдзько. – Любоў да сялянскай працы ў мяне ад бацькі, […]
Продолжить чтение
Да тэхнікі ставіцца беражліва З Валерыем Уладзіміравічам Сладкім з КУСГП “Сіроцінскі” сёлета неаднаразова сустракаліся і на корманарыхтоўцы, і на жніве. Вопытны механізатар (у гаспадарцы працуе трыццаць гадоў) на працягу года падчапляе да свайго трактара касілку, варушылку, прычэп ці прэс – усё залежыць ад таго, якую работу трэба выконваць. І ўсюды Валерый Уладзіміравіч спраўляецца з годнасцю. […]
Продолжить чтение
На дарозе – і зімой, і летам Дарожных рабочых не цікавяць прагнозы сіноптыкаў: надвор’е мала карэктуе іх планы па добраўпарадкаванні дарог. Вецер, дождж, снег – яны на вуліцы, на дарозе. І гэта сапраўды няпростая і важная праца, вартая прызнання. Іван Юльянавіч Булах, дарожны рабочы ДРБУ № 204, прадстаўляе прадпрыемства на раённай Дошцы гонару. Таму што […]
Продолжить чтение
Ён прывозіць нам хлеб Віктар Мікалаевіч Шмарын ужо шмат год працуе вадзіцелем у райспажыўтаварыстве. Ацаніўшы яго прафесійныя і чалавечыя якасці, калектыў прадпрыемства вылучыў калегу на раённую дошку гонару. За рулём аўтамабіля з надпісам “Хлеб” Віктар Мікалаевіч калясіць па обальскай зоне, дастаўляючы самы запатрабаваны прадукт да людзей. Ён строга сочыць за спраўнасцю свайго 26-гадовага аўтамабіля, сам […]
Продолжить чтение
Жыццё прысвечана любові Надзяляючы некага з людзей вялікім сэрцам, Бог ускладае на гэтага чалавека асаблівыя надзеі. У іх такі запас дабрыні, міласэрнасці і спагады, што хопіць адагрэць не адну засмучаную пакутлівую душу. Нехта нават засумняваецца, а ці бывае так, ці здатны наогул чалавек у наш жорсткі, такі несентыментальны і бескампрамісны час думаць не толькі пра […]
Продолжить чтение
У Непаротах знайшлі другую радзіму Людмілу Вітальеўну і Анатоля Пятровіча Мацак, іх нявестку Алёну і ўнукаў Арцёма і Ілону засталі за важнай справай – яны капалі бульбу. “Мы карэнныя ўкраінцы. Прызнацца, і думаць не думалі, што некуды прыйдзецца пераязджаць жыць, – расказала Людміла Вітальеўна. – З дома выгнала вайна. Мы жылі ў сяле Канавалава, якое […]
Продолжить чтение