“Школай жыла. Дзякуючы мужу і свекрыві” Чалавек любіць увагу. Любіць, каб помнілі, які след ён пакінуў на зямлі. Упэўнены: не забываюць былыя вучні Таццяну Аляксандраўну Марозаву, што яна зрабіла ў свой час для іх сталення, узмужнеласці, як настойліва і цярпліва вучыла іх фізіцы і матэматыцы. І не толькі былыя вучні — тыя маладыя настаўніцы, якіх […]
Продолжить чтение
Жанчына. Анатомія шчасця Бадай, ці не кожны з нас на нейкім этапе свайго жыцця прыкідвае, як усё б магло быць, калі б тады, у маладосці, прыйшлося выбраць іншы шлях, ступіць на іншую сцяжыну. Не сесці ў той самы трамвай, ці не паехаць вучыцца за сотні кіламетраў ад дома, выпадкова апынуцца побач зусім не з гэтым, […]
Продолжить чтение
«Галоўнае ў жыцці – сям’я» Зінаіда Радзівонаўна Верам’ёва з аграгарадка Амбросавічы падзялілася з намі радасцю – унук Аляксандр вярнуўся з арміі. Жанчына з асаблівым гонарам дастае з канверта фотаздымак. Вось ён, яе Аляксандр, прыгожы, статны, падцягнуты. Гэта ён перадаваў бабулі прывітанні з арміі, віншаваў яе са святамі. На жаль, бачыцца прыходзіцца нячаста: усё ж Ленінградская […]
Продолжить чтение
«Я пражыла шчаслівае жыццё» Ёй сёння – 85, а яна жвавая і рухавая. Ёй – 85, а яна любіць жыццё і людзей самай шчырай любоўю. Ёй 85 – а яна не стамілася, не спынілася ў цікаўнасці і руплівасці. Сёння Кацярына Васільеўна Мацвеенка безапеляцыйна заяўляе: “Я пражыла шчаслівае жыццё. Я шчаслівая жанчына, маці, жонка. І калі […]
Продолжить чтение
“Наглядаў за намі злы немец Эшка” Раіса Прохараўна Гарбузава (дзявочае прозвішча Донава) заўсёды жаданы госць у Амбросавіцкай школе. Яе запрашаюць на класныя гадзіны, розныя патрыятычныя мерапрыемствы. Раіса Прохараўна добра помніць вайну, пакуты, сваё скалечанае дзяцінства. Перад яе вачыма застыў вобраз бацькі, Прохара Пракопавіча Донава, якога ў першыя дні вайны забралі на фронт. У дзіцячай памяці […]
Продолжить чтение
Месца работы – увесь сельсавет Утульны кабінет, мора кветак, прывабныя фіранкі на вокнах. Гэта кабінет старшыні Сіроцінскага сельвыканкама Вольгі Аляксандраўны Пастарнаковай. Месца ж работы — увесь сельсавет. Вытворчыя справы ў калгасе “Сіроцінскі”, паспяховасць вучняў у школе, работа магазінаў, клубаў, ФАПаў на тэрыторыі сельсавета, жыццё ветэрана і маладой сям’і — усё хвалюе старшыню. Яна шчыра стараецца […]
Продолжить чтение
Мікалай Зосімаў: “Хачу, каб іншыя механізатары пабывалі на рэспубліканскіх “Дажынках” Калі на мінулым тыдні мы сустрэліся з Мікалаем Васільевічам Зосімавым, ён якраз разглядаў прывезены з Віцебска мотаблок. Такую ўзнагароду атрымаў лепшы корманарыхтоўшчык раёна на Рэспубліканскім фестывалі працаўнікоў вёскі “Дажынкі-2011”. “Добрая рэч, спатрэбіцца, – па-гаспадарску ацаніў Мікалай Васільевіч. – Апрабую тэхніку на прысядзібным участку”. Мотаблок, дарэчы, […]
Продолжить чтение
Яна да людзей, і людзі да яе Гэту жанчыну ведаюць многія жыхары раёна. Не, яна зусім не з важных персон. І не пераможца гучных спаборніцтваў. Яе партрэт не змешчаны на раённай Дошцы Гонару (хаця, мяркуем, гэту недарэчнасць абавязкова выправяць). Але гэты чалавек вельмі адметны для многіх і многіх нашых землякоў. Любоў Мікалаеўна Нагібава, старшыня раённай […]
Продолжить чтение
Фундамент сямейных каштоўнасцяў Інтэлігентная сям’я. Дружная і клапатлівая. Тут у пашане актыўны, здаровы лад жыцця, падарожжы. У свой час пабывалі ў многіх гарадах Расіі і Украіны. А цяпер, калі выйшлі на пенсію, усё больш ездзяць у Мінск і Віцебск да родзічаў. “Трэба ўсюды паспяваць, а не драмаць”, – кажуць у сям’і Пагарэльскіх з Башнёў. Яны […]
Продолжить чтение
На перадавых рубяжах гігіены і аховы здароўя З нагоды юбілею санітарнай службы Шумілінскага раёна наша гутарка з галоўным урачом ДУ “Шумілінскі РЦГЭ” В. Р. Бурэнем. — Валерый Рафаілавіч, пачнём з вытокаў… — Наша санітарная служба існуе з 1926 года, яна была створана неўзабаве пасля стварэння раёна. Дарэчы, пражывала тады ў ім 22600 чалавек. Спачатку служба […]
Продолжить чтение
«Працавала многа і нікому не жадала ліхога» Ля акна з адсунутымі шторамі сядзела бабуля. Яна так захапілася вязаннем, што нават не заўважыла, што разам з дачкой у дом зайшлі чужыя людзі. Адклала ў бок вязанне, уважліва паглядзела на нас. “Вельмі люблю вязаць, – усміхнулася яна. – Хутка будуць гатовы чарговыя шкарпэткі. Спатрэбяцца зімой унукам”. Дзіўна, […]
Продолжить чтение
Дзевяць дзясяткаў нягод і радасцей Ну, вось, сёння зноў сям’я разам: старэйшая дачка Рэгіна прыехала з Барысава, сын Валера з нявесткай прыйшлі, малодшая дачка Ларыса побач — усе сабраліся за святочным сталом. Нагода самая што ні на ёсць важкая: любай мамачцы Ніне Еўдакімаўне Гарбачовай — 90. “Ды няма мне столькі, — усміхаецца імянінніца і працягвае […]
Продолжить чтение
Лёня Паўлаў. Штрыхі да партрэта Няхай прабачыць Леанід Васільевіч за такі загаловак. Прызнаемся, што разлічваем адразу прыцягнуць увагу чытача на звычнае для ўсіх прозвішча. І проста прадчуваем добрую рэакцыю на імя чалавека, які не змяніў свайму прызванню, на імя, якое ў нейкай ступені ўжо стала брэндам шумілінскай культуры. Упэўнены, многія ведаюць, хто такі Лёня Паўлаў, […]
Продолжить чтение
Адна з любімых – «У зялёным гаёчку» Раствораныя ў паветры высокія ноты народнай песні адцяснілі на другі план усе іншыя гукі. Здавалася, на момант сціх і салавей – заслухаўся песняй, якую спявала Ларыса Пятроўна Калеснікава з Язвіна. Песня была спакойная, пяшчотная. “Гэта адна з маіх любімых песень, яна называецца “У зялёным гаёчку”, – кажа Ларыса […]
Продолжить чтение
Малады электраманцёр На раённую Дошку гонару занесена імя электраманцёра лінейных збудаванняў раённага вузла электрасувязі Аляксея Мікалаевіча АРЦЁМЕНКІ. Трэба ўстанавіць у доме тэлефон? Сапсаваўся тэлефонны апарат? У такім разе звяртайцеся да Арцёменкі – скажуць у любой вёсцы Мішневіцкага сельсавета. І свой рабочы дзень малады электраманцёр пачынае з таго, што тэлефануе дыспетчару, цікавіцца пра заяўкі. Бывае, што […]
Продолжить чтение